Pink Ribbon

Een dag met een gouden string?

Vandaag moest ik naar de plastisch chirurg om de details van de reconstructie te bespreken en naar de anesthesiologe. ( lekker woord)

Na alle vragen gesteld te hebben en al hun vragen beantwoord te hebben keek ze welke chirurg ik kreeg de 17de Februari. “Oh wat leuk!” riep ze blij, “dat is zo’n leuke plastisch chirurg, we gaan dit weekend samen met hem en de hele o.k. skieën!”
moet ik daar zo blij mee zijn, vroeg ik aan haar, want straks is hij een stuntel op de skies en breekt hij een been, en kan ik mijn operatie vergeten, en uit stellen…
nee hoor, zegt ze, hij is echt heel erg goed op de latten! ( ski latten of bedbodem latten vroeg ik me heel even af…)
ik moest na de afspraak met haar toch meteen door naar de plastisch chirurg, dus zei ze tegen me dat ik hem maar een fijne vakantie moest wensen en dat hij dan meteen zou weten van wie ik het had..
ik dus naar hem toe, en zeg tegen hem dat ik het zo leuk voor hem vind dat hij lekker even een paar dagen naar Kirchberg gaat. Hoe weet jij dat nou? vraagt hij.. ( daar ga je al…) dus ik vertel hem dat ik zo mijn contacten in het ziekenhuis heb die hem in de gaten houden! o, zeker die blonde van anesthesie? ja dus, zij vind hem dus leuker dat hij haar…

nou, ik moest me dus weer even “ontbloten” en terwijl dat hij met een meetlat aan het kijken is wat de maat prothese word die er in gaat, komt hij los!
wilde fantasieen blijken de vrouwen in het ziekenhuis over hem te hebben in combinatie met een gouden string…tja, het is een leuke vent hoor, maar in een gouden string? ik begin beelden van Borat voor me te zien, en mijn mond is weer sneller dan mijn brein dus ik spreek het uit voordat ik er erg in heb! ( hij lijkt overigens niet op Borat hoor!!)
hij lachen, helemaal geweldig! hij zei nog even dat het maar goed is dat ik helemaal onder narcose ga en niet onder plaatselijke verdoving omdat we anders veel te veel zouden kletsen tijdens de operatie!

ik heb een goed gevoel over de operatie, ik tel de dagen al af!